Kerstverhalen

Sven en zijn nieuwe vrienden. (deel 1)

Het is midden in de nacht en het is donker in de kamer van Sven.  Sven kan niet zo slapen, want hij wil eigenlijk zo snel mogelijk naar buiten, om te spelen. Gisternacht heeft het namelijk gesneeuwd. Sven is gek op sneeuw. Hij heeft meteen een mooie sneeuwhut gemaakt en een sneeuwpop die naast de hut staat. Hij wil nu eigenlijk nog een sneeuwpop maken, maar het is nacht en hij moet slapen van zijn moeder. Oh wat jammer dat ik niet naar buiten mag van mijn moeder, denkt Sven.  Straks smelt de sneeuw en kan ik er niet meer mee spelen! Sven bedenkt een plannetje........

Heel zachtjes doet hij zijn slaapkamerdeur open, heel zachtjes, op zijn tenen loopt hij naar de trap. Somige trap treden kraken als je erop staat. Deze treden slaat Sven over. Hij moet grote stappen maken en zich heel goed vasthouden aan de trapleuning. Het is best gevaarlijk, in het donker van de trap aflopen en dan nog treden overslaan ook!  Wanneer Sven beneden is trekt hij zijn jas aan. Hij doet zijn sjaal om, zijn muts op en zijn wanten aan. Zo denkt Sven, ik kan naar buiten! Oei.......dat is koud, denkt Sven. Hij staat met zijn blote voeten op de vloer! Waar zijn mijn schoenen? Waar had ik ze ook alweer neergezet? In het donker zoekt Sven naar zijn schoenen. Hij kruipt op zijn knieŽn over de vloer. Onder de tafel staan ze niet, bij de bank staan ze ook niet. Sven weet niet zo goed meer waar hij kruipt. Opeens voelt hij iets prikken........Het prikt in zijn gezicht en in zijn handen, AU! Roept Sven. Hij probeert het weg te slaan....Hij geeft het een duw..........boem.....kinkel de kinkel....klets kinkel!!! Sven schrikt vreselijk. Wat een herrie! Ojee, nu worden papa en mama wakker! Sven wil weg kruipen. Maar hij weet niet waarnaar toe! Het is zo donker, hij weet niet meer waar wat is. 

Hij hoort de trap kraken. Papa en mama slaan de krakende treden niet over. Ze lopen snel naar beneden, de voetstappen klinken niet zo vrolijk. Sven weet niet zo goed wat hij moet doen. Papa en mama komen de huiskamer binnen. Papa doet meteen het licht aan. SVEN! Gilt zijn moeder uit. De KERSTBOOM! Gilt zijn vader uit. Sven kijkt ze aan, hij begint te huilen. Papa en mama kijken nu ook verdrietig. De Kerstboom is omgevallen en de ballen zijn kapot.  Overal liggen stukjes kerstbal. Mama begint alles op te ruimen, ze zegt helemaal niets tegen Sven. Dat doet ze altijd, denkt Sven.....als ze heel erg boos is, zegt ze niets. Papa kijkt heel lang naar de boom en draait zich naar Sven. Nou we hoeven niet te vragen wat je van plan was, dat zien we al aan je jas, zegt papa. Jij gaat nu heel snel naar boven! Denk maar eens heel goed na over wat je hebt gedaan! Onze hele Kerstboom is kapot! Sven rent heel snel langs papa de huiskamer uit. In de gang, vlak bij de trap, struikelt hij over zijn schoenen.......................................

Sven en zijn nieuwe vrienden. (deel 2)

Mama heeft hem niet wakker gemaakt vanochtend. maar het is al een tijdje licht buiten. Sven loopt zachtjes de trap af. Hij hoort papa en mama zachtjes praten in de kamer. Hij doet de deur open. Goedemorgen, zegt hij met een klein pieperig stemmetje. Ze kijken hem aan. Ze kijken niet blij, ze zijn het nog niet vergeten. Sven ziet meteen waarom ze het nog niet zijn vergeten. In het daglicht ziet de kerstboom er nog vreselijker uit. Er zijn een paar takken gebroken. Er zit nog een gescheurde slinger in. De ballen zijn allemaal kapot gevallen, dus die hangen er niet meer in. De lampjes die erin zaten zijn ook kapot gevallen, zelfs de piek is afgebroken. Sven heeft nog nooit zo een zielige kerstboom gezien. Hij moet er van huilen en brult tijdens het huilen: Sorrieeeee, naar zijn ouders. Papa en mama kijken naar Sven. Sven luister goed, zegt papa. Je mama en ik hebben geen geld meer om een nieuwe boom te kopen met nieuwe versiersels erin. Dit is voor ons allemaal niet leuk. We zullen morgen, als het Kerstmis is een hele lelijke boom hebben. Mama en ik zijn heel boos op je. Je mag vandaag niet naar buiten voor straf. Ook moet je ons beloven dat je nooit meer zoiets doet. Midden in de nacht de straat op gaan is gevaarlijk. Dan hoor je lekker in je bed te slapen. Beloof je dat Sven? Ja papa, ik beloof het.

Sven zit achter het raam. Het zonnetje schijnt zacht. De sneeuwpop zakt langzaam in elkaar. Het dak van de sneeuwhut is al ingestort. Hij ziet het gras alweer door de sneeuw heen steken. Sven vindt het jammer dat hij niet naar buiten mag. De sneeuw smelt weg en hij zit binnen. Nu moet hij vast weer heel lang wachten, voordat hij weer met sneeuw kan spelen.

Sven blijft de hele dag naar buiten kijken en ziet alle sneeuw verdwijnen.  Het wordt donker, de straatlantaarns springen aan. Mama roept hem, ze gaan eten. Tijdens het eten ziet Sven steeds de zielige boom. Hij heeft spijt. Papa en mama doen alweer gewoon tegen hem, ze zijn niet meer boos. Maar ook zij kijken steeds een beetje verdrietig als ze de zielige boom zien.

Morgen is het Kerstmis, zegt mama. Ze brengt Sven naar bed. Wat gaan we doen met Kerstmis? Vraagt Sven. Eerst gaan we lekker luxe ontbijten, dan gaan we onze mooie kleren aan doen. Oma en opa komen bij ons op visite. We gaan dan samen spelletjes doen en s'avonds gaan we samen eten. En heel misschien.........krijg je wel een cadeautje van de Kerstman. Sven lacht naar zijn mama. Ik denk niet dat ik een cadeautje krijg mama, ik ben niet zo lief geweest. Ach de Kerstman is niet zo streng, zegt mama. Weltrusten Sven!

Die nacht kan Sven weer niet slapen.  Hij moet steeds weer denken aan die lelijke Kerstboom die beneden staat. Wat zullen opa en oma er van zeggen? Ze zullen wel vragen wat er is gebeurd en dan, als mama het verteld, zullen ze hem wel heel streng aankijken. Sven probeert nergens meer aan te denken. Hij wil slapen. 

Tingelingeling........tingeling......ting ting ting.......tingelingeling....ting.. Sven wordt wakker. Het is nog nacht. Wat hoorde hij nou? Hij spitst zijn oren. Tingelingeling........tingeling......ting ting ting.......tingelingeling....ting. Ja daar was het weer! waar komt het geluid nou vandaan? Het lijkt wel van het dak af te komen. Sven glijdt uit zijn bed en loopt naar zijn raam. Heel zachtjes doet hij het gordijn een klein stukje opzij. Hij kijkt naar en kijkt, maar ziet niks. Tingelingeling........tingeling......ting ting ting.......tingelingeling....ting. Sjoef.............................Daar suisde iets langs! Sven kon niet goed zien wat het was. Hij zag iets roods met wit. Iets bruins en allemaal lampjes. Tingelingeling........tingeling......ting ting ting.......tingelingeling....ting sjoef! Sven zag het weer voorbij schieten. Zo snel als hij kon deed hij zijn raam open. De koude lucht kwam zijn slaapkamer binnen. Maar dat kon Sven niets schelen. Hij had wat gezien en gehoord. Iets wat hij nog nooit eerder had gezien!

Sven en zijn nieuwe vrienden. (deel 3)

Sven hing met zijn hoofd uit het raam. Hij draaide zijn hoofd in alle richtingen in de hoop dat hij het nog eens zou zien. Tingelingeling........tingeling......ting ting ting.......tingelingeling....ting. Sjoef.............................HEEY!!! STOP!!! Riep Sven nu heel hard. Het stopte........maakt een bocht en kwam zachtjes naar zijn raam toe. Het bleef precies voor zijn raam zweven. Sven zijn mond viel wijd open. 

SVEN! Oh jee, zijn vader en moeder waren wakken geworden! Snel deed Sven het raam dicht, rende naar zijn bed en dook onder de dekens. Papa kwam binnen. Sven wat is er? Vraagt papa. Ik had een enge droom papa, zei Sven. Papa geeft hem een aai over zijn bol en gaat dan weer naar zijn bed toe. Als papa weg is springt Sven uit zijn bed en rent naar het raam. Hij zwiept het gordijn open en doet het raam open. Het zweeft nog steeds voor zijn raam. Sven knippert met zijn ogen, hij kan het niet geloven. Hij weet meteen wat hij hoorde tingelen. Het zijn de belletjes.......de belletjes die aan de grote arreslee hangen, de grote arreslee van de Kerstman! De Kerstman zit voorop de slee. Hij houdt de touwtjes vast waaraan alle rendieren vastzitten. Achter op de slee liggen honderden cadeautjes. De slee is versierd met lampjes en strikjes. Ik dacht je misschien wel even naar buiten wilde, zei de Kerstman opeens. Daarom vlieg ik de hele tijd langs je raam, ik hoopte dat ja daarvan wakker zou worden, wil je mee?Vraagt de kerstman. Ohja! roep Sven zachtjes. De Kerstman geeft hem een hand en trekt Sven zo op de slee. Sven krijgt een dikke wollen deken om zich heen gewikkeld. Hou je goed vast! Zegt de Kerstman. Ho Ho Ho, roept de Kerstman. Daar gaan ze, boven de huizen. Sven ziet zijn school, het huis van opa en oma en het zwembad. De Kerstman is heel aardig. Sven vertelt hem het hele verhaal. Van de sneeuw, van het stiekem naar buiten willen, van de boom, van papa en mama die verdrietig waren en dat hij bang was dat opa en oma verdrietig zouden kijken als zij de boom zouden zien. Na en tijdje brengt de Kerstman Sven weer naar huis. Ga maar lekker slapen, zegt de Kerstman. Maak je geen zorgen, alles komt goed. Sven kruipt snel zijn bedje in.

 

Svennetje, Svennetjepennetje? Sven, wakkker worden. Mama zit bij Sven op zijn bed. Ze aait hem over zijn bol. Ze geeft hem een zoen op zijn wang. Prettige kerst, fluistert ze in zijn oor. Sven, lieverd, ik weet niet hoe het zo is gekomen, maar er is beneden iets gebeurd. Kom maar eens mee kijken. Samen met mama loopt Sven naar beneden. Hij ruikt op de trap al warme broodjes. Hij hoort zachtjes een gezellig Kerstmuziekje. Mama doet de deur open. Sven kan het niet geloven. de hele kamer is prachtig versierd! Overal hangen slingers en lampjes. er staat een enorme Kerstboom waar eerst het zielige boompje stond. Papa staat bij de boom, met een grote lach op zijn gezicht. Kom eens hier jongen, zegt hij. Sven krijgt een dikke knuffel van papa. 

Mama komt ook naar hun toe. Ze geeft hun allebei een zoen. Zullen we de cadeautjes open maken? Vraagt ze. Er ligt voor iedereen een cadeautje onder de boom. Papa krijgt een stropdas. Mama krijgt een luchtje. Sven heeft het grootste cadeau. wat zal erin zitten? Hij rammelt, maar hij hoort niets en het weegt ook niets! Sven maakt het open. Er zit niets in, behalve een briefje. Sven pakt het briefje en leest zachtjes:

Lieve Sven,

Wanneer je dit briefje in de lucht gooit zal je krijgen wat je het allerliefst wilt hebben.

Een dikke Kerst knuffel van je vrienden,

De Kerstman en de rendieren.

Papa en mama snappen er niks van. Ze kijken naar Sven. Sven lacht en gooit het briefje zo hoog als hij kan de lucht in. Het briefje dwarreld weer naar beneden. Iedereen wacht stil...................................................................................oh............zegt mama. Kijk eens naar buiten....

Buiten dwarrelen de sneeuwvlokken naar beneden. Sven lacht, dit is precies wat hij wilde.

 

Dit verhaal is geschreven door Marleen

_______________________________________________________________________________________________________________

 

Een beetje Kerstmis (door Imme Dros)

De dag na Sinterklaas
staan er meteen kerstbomen
in de winkels, achter de ramen
in de tuinen. Met de lichtjes aan.

Ouwe oma heeft haar boom
ook al van zolder gehaald.
Een plestik boom uit de Hema
Handig, zegt oma. Nooit meer naalden.

Maar een echte kerstboom
is toch het mooiste, denkt Roosje.
Want als de boom binnenkomt
is het huis opeens een kersthuis.

Dan ruikt het overal naar boom
in de gang en op de trap
tot boven in het kamertje
van Roosje.

Voor mij hoeft het niet, zegt oma.
Een boom met lichtjes is gezellig
met de donkere dagen,
maar die naalden zijn een ellende.

Zeg dat wel, zucht mamma.
Ik kom ze het hele jaar tegen.
Op de gekste plaatsen. Ze zitten
tot in mijn zonnejurk.

Roosje vindt dat juist spannend.
Tussen de naden in de vloer
liggen stokoude naalden.
Van alle jaren door elkaar.

Net als in de doos met ballen
en kerstkaarten.
Je weet nooit precies
van welke kerst zo'n naald is.

Dit verhaal is gezonden door Susan.

 

Terug